Over positionering
De Claude-rel is het bewijs dat trust me bro een gevaarlijke positionering is
Vorige week schreef ik over Anthropic omdat hun positionering als betrouwbare AI reuze interessant is. Dat maakt onder andere dat Claude door veel mensen niet alleen gekozen wordt als goede AI tool, maar ook als betere optie.
Ik zag een post die precies dat mooi samenvatte in een simpel diagram. Aan de ene kant: mensen kozen Claude vanwege het merk. Omdat Anthropic voelde als de veilige, verantwoordelijke partij. Aan de andere kant: mensen kozen Claude vanwege het product. Sterke modellen, goede reasoning, minder meegaand dan ChatGPT en tools zoals Claude Code. En in het midden zaten de echte believers. Mensen die beide geloofden.
En precies vanwege deze uitgekiende strategische keuzes en positionering is de storm aan kritiek van de afgelopen dagen zo interessant. Het begon met gedoe rond Claude Code, onduidelijke communicatie over toegang en pricing, en daarna een ontkenning van Anthropic over kwaliteitsproblemen waar gebruikers al langer iets van merkten. Hoewel ze niet veel later toch terugkrabbelden was de schade al aangericht.
En dat is precies waarom trust me bro zo'n slechte positionering is als je hem niet consequent en consistent trouw blijft. Als je vooral gekozen wordt om performance, dan is een productprobleem een productprobleem. Maar als je vooral ook gekozen wordt om vertrouwen, dan wordt onduidelijk gedrag meteen een probleem. Dan raakt het je belofte. En als je dan stiekem dingen aanpast, ontkent en dan terugkrabbelt dan struikel je over de lat die je zelf gelegd hebt.
Daarom mag een positionering nooit alleen gebouwd zijn op wat je zegt. Niet op je manifest. Niet op je purpose. Niet op keurige zinnen over veiligheid en verantwoordelijkheid. Positionering moet gebouwd zijn op waarheid en gedrag.
Want uiteindelijk onthouden mensen niet wat je claimde toen alles mooi leek. Ze onthouden je vooral als je je merkbelofte breekt. En vertrouwen komt ook in tijden van AI nog ouderwets te voet en gaat te paard.